جلسات ١تا١٠ متنجرعه اي از حججستجوی پیشرفته مباحث موضوعیدعابراي ...
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین علیهم السلام
چهارشنبه ٠٥ آذر ١٣٩٣

 

چكيده کلاس امام زمان شناسی (استادگرامي خانم زهره بروجردي)            جلسه30 (السلام عليك يا عَينَ الحياة  2)  

در خدمت كلاس امام زمان شناسي هستيم امامي كه شناخت و معرفت نسبت به او نگاه فرد را به زندگي روزمره و روزمرگي زندگي تغيير مي‌دهد هرچه فرد با حضرت آشناتر مي‌شود پنجره‌هاي جديدي از دنياي ناشناخته عالم معنا به رويش گشوده مي‌شود وجود مقدس امام زمان جلوه‌ي نام رب خداي سبحانند و هر كس به اين مربي عالم نزديكتر مي‌گردد از تريبت الهي برخوردارتر مي‌شود تربيت الهي انسان را براي زندگي سلامت و بهره‌وري وسيع‌تر از دنيا تربيت مي‌كند و ما چون خواهان تربيت مِهري صاحب الزمان هستيم هر لحظه چون شاگردي بر در خانه او مي‌نشينيم تا شايد لياقت تربيت در كلاس ولايت را بیابیم اميد آنكه اين مربي عالم از شاگرداني چون ما چشم پوشي نكنند.
 
در جلسات قبل سخن از نام سلام حضرت بود نامي كه شايد با بسياري از القاب و اسامي بقية الله حضرت تكرار مي‌شود قصد بر آن شد تا در اين يكي دو جلسه اخير نام سلام حضرت را در كنار اسم عين الحياة بررسي كنيم و به ارتباط آن دو با یکدیگر آشناتر شویم. شايد در اين بررسي‌ به تاثيرات اين دو نام بر خودمان دست يابيم. 

ما نام عين الحياة را در جلسه‌ي قبل بررسي مي‌كرديم و در اين كلاس ادامه مي‌دهيم در سلامي كه به حضرت به اين نام مي‌دهيم و وجود مقدس صاحب الزمان را چنين مورد خطاب قرار دهيم و مي‌گوئيم:« السلام عليك يا عين الحياة ، سلام بر تو كه چشمه‌ي زندگي هستي.»

چون در عالم طبيعت و در دنياي ظاهر آب مايه‌ي استمرار زندگي و مايه‌ي حيات است از اين رو در شكل ظاهري معناي سلام اينگونه ادامه مي يابد‌. سلام بر تو كه آب جاري شده در زندگي نوع بشر هستي اگر كسي خود را از ارتباط با تو محروم كند گويا چشمه‌هاي آب را بر حيات خويش بسته‌ است به يقين حيات بدون آب ماندگاري چنداني نخواهد داشت اما اهل دل مي‌گويند: انسان در معنويات رو به افول و نقصان مي‌گذارد و در دراز مدت در امور معنوي به مرده اي متحرك بدل مي‌شود.

ما اين بحث را در قرآن پي مي‌گيريم: در آيه‌ي 164 سوره‌ي مباركه‌ي بقره:

«... ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ...،

...و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده، و با آن، زمين را پس از مرگ، زنده نموده، و انواع جنبندگان را در آن گسترده ...»

ما در جلسه‌ي قبل ذكر كرديم قصد تفسير آيات را نداريم اما هيچ چاره اي نيست جز آنكه شناخت قرآن ناطق را وابسته به قرآن صامت بدانيم. قرآن براي هدايت بشر نازل شده است و كدام هدايت مي‌تواند به جز شناخت حضرات معصومين و توسل به درگاه آنان انسان را به سوي سعادت ابدي سوق دهد.

خداي سبحان در اين آيه متذكر مي‌شود ما با همه‌ي خدايي خويش آب را نازل كرديم . قبل از آنكه به بحث آب بپردازيم در همين قسمت نگاهي به آيه داشته باشيم. گفتيم اهل دل امام زمان را آب معرفتي براي انسان دانسته‌اند از اين رو خداوند مي‌گويد: ما اين آب را با همه‌ي قدرت خدايي خويش از بالا به پايين نازل كرديم. فعل «انزلنا» حكايت از آن دارد كه جايگاه واقعي حضرات معصومين و در نهايت امام زمان زمين نيست بلكه آنها از آسمان به زمين نازل شده اند زمين تنگ‌تر از آن است كه جایگاه وجودي حضرات معصومين باشد. اگر خداوند سبحان آنها را در زمين به عنوان اركان هستي جاي داده از جهت برپايي زندگي در زمين است هستي به بركت وجود آنها خلق شده است قرآن مي‌گويد: ما انزل الله» خداوند سبحان با جلوه‌ي نام كامل خويش آب را به عنوان مايه‌ي زندگي و كمك رساني به سوي شما فرستاده.

جالب اينجاست كه زمين به دليل قانون جاذبه‌ آب را به سوي خود فرا مي‌خواند در عالم معنا نيز همين قانون حاکم است يعني زمين وجودي افراد نه تنها وجود حضرات معصومين را در خود مي‌پذيرد بلكه آنها را در عمق جان جاي مي‌دهند، انسان فطرتاً و از روز الست ولايت حضرات معصومين را پذيرفته است روزي كه فطرت همگان پاك و عاري از هرگونه تعلقي بوده وجود ائمه‌ي اطهار را به عنوان مايه‌ي حيات پذيرفته است.

اما چون انسان قدم در اين عالم ماده نهاده ذره ذره و گام به گام از اين آب فاصله گرفته و گاه چندان فاصله مي‌گيرند كه درياي وجود افراد به سرزميني خشك و بي آب و علف بدل شد.

قرآن در اين آيه مي‌گويد: «ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها.» حضرت حق به انسان متذكر مي‌شود آن روز كه گرفتار عدم بوديد و هيچ فعاليت جسمي و فعلي نداشتيد من تدبير امورات شما را بر عهده گرفتم و امامي براي تربيت و هدايتتان فرستادم و حال كه بعد از زندگي گرفتار اماته و مرگ در معنويات شده‌ايد چگونه مي‌توانم شما را رها كنم؟ فقط كافيست چشم دل باز كنيد و آب جاري شده در زندگي را ببينيد. ما از آسمان براي تو آبي فرستاديم تا تو را بعد از مرگ در معنويات زنده كند و زندگي جديدي را احيا كند. اگر تو خود را از دريافت آب محروم نكني و دستي به سوي گرفتن آن دراز نمايي به يقين از اين مرگ رها خواهي شد. حضرت حق صادق الوعدند اگر وعده اي مي‌دهند يا سخني مي‌گويند بر وعده‌ي خويش عمل مي‌كنند و به سخن خود پايدارند.

امام چون بر قلب كسي نازل شود نيروهاي پنهاني او را تحريك مي‌كند و اين تحريك سبب مي‌شود كه فرد استعدادهاي فراموش شده‌ي خود را به ياد آورد و نيروهاي كتمان شده اش را بازيابد.

نكته‌ي قابل توجه در اين جا آن است كه ارتباط ميان بارش باران و سبز شدن گياهان وجود دارد اگر دقت كنيد خواهيد ديد هم بارش قطره قطره است و هم سبز شدن گياهان به آرامي و پله پله انجام مي‌شود . آب معرفتي نيزاز آسمان وجود امام عصر قطره قطره بر قلب ما نازل مي‌شود يعني امام گام به گام و قدم به قدم قلب را تسخير مي‌كنند تا چنانچه كسي ميانه‌ي راه پشيمان شود و قصد بازگشت داشته باشد جرأت باز گشتن از او گرفته نشود و اگر كسي قصد بهره‌مند شدن از سايه‌ي امام زمان را دارد در فاصله‌ي هر قطره خود را براي دريافت بركات نازل شده از سوي امام آماده تر كند. همچنين رويش امري است كه با فاصله و به آرامي صورت مي‌پذيرد اين از نشانه‌هاي خداي سبحان است زيرا تربيت اگر به يكباره صورت پذيرد شايد فرد تحمل تغييرات حاصل شده در خود را پيدا نكند و سبب شود تا از حركت باز ايستد اما اگر تربيت آرام و آرام و به آهستگي انجام شود فرد فرصت مي‌يابد تا تغييرات جديد خود را پذيرا شود و از آن‌ها لذت ببرد.

حضرت حق در اين آيه به نوع بشر مي‌گويد: حضور امام شما را از مرگ در جاهليت رها مي‌كند به يقين اگر خواهان حضور او باشيد وجود مقدس امام زمان شما را بعد از مرگ در معنويات زنده مي‌كند.

در انتهاي آيه حضرت حق چنين مي‌گويد: «لِآيات لقوم يَعْقِلون»

قرآن با بكارگيري اين جمله متذكر مي‌شود پذيرش ولايت امام زمان امري عقلي است زيرا هر آنچه را عقل بپذيرد قطعاً براي حفظ و نگه داريش تدابيري را اتخاذ مي‌كند. چنانكه اگر جواهري گرانمايه را به شما بسپارند عقلاً براي نگه داري آن فضاي امني را تدارك مي‌بينيد. حضرت حق نيز در انتهاي اين آيه به همين نكته اشاره مي‌كند امام زمان مايه‌ي حيات و زندگي شما است آن را خوب حفاظت كنيد كه اين حفاظت و بهره‌وري  از آن مايه‌ي زندگي و حيات شماست.

به نكته‌اي ديگر در اين آيه اشاره ‌كنيم  اگر فرصت باقي بود وجود مقدس حضرت را در لابه لاي آيات ديگر بررسي مي‌كنيم. مطلب آن است كه خداوند ترتيب اثر گذاري وجود امام زمان را بر انسان در اين آيه بيان مي‌كند از اولين نزول باران زمين مرده‌ي وجود شما زنده‌ مي‌شود (يعني وجود حضرت در ابتدا براي شما خود شناسي آغاز مي‌كند) اين تغيير و تحول داخلي زمين از ديده‌ها پنهان است هر فعل و انفعالي در زمين روي مي‌دهد كسي شاهد آن نيست يعني امام در ابتدا وجود شما را از درون و بدون خبردار شدن ديگران متحول مي‌سازد اين باران در اول به عمق وجود شما رسوخ مي‌كند و شادي نصيب شما مي‌سازد كه هيچ كس از لذت آن شادي آگاه نيست و بعد از آن قرآن مي‌فرمايد:« بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ» و چون شما خود ثمر بخش شديد و بعد از آن ثمر بخشي شما عيان وآشكار مي‌شود و ديگران نيز از آن سود مي‌برند و در سايه‌ي وجود شما به آرامش مي‌رسند. جالب اينجاست كه اين چرخه مادام در عالم هستي بر پاست هركس خود از وجود امام زمان بهره برد به يقين ديگران نيز از وجود او بي بهره نخواهند ماند.

از باران معرفتي زندگي خويش مي‌خواهيم بر كوير خشكيده‌ي ما جاري شود تا با گذر از هر قسمت زندگيمان حياتي نو و تازه به ما ببخشد. تا در پي الطاف او ما نيز وجودمان براي ديگران ثمر بخش و مفيد باشد. با هر سلامي كه به نام عين‌الحياة حضرت مي‌دهيم از وجود مقدس ايشان اين باران و اين رويش اين تربيت را خواهانيم تا در پناه اسم سلام ايشان هم اين نعمات به ما واصل شود و هم از هر آفتي در امان و سالم بماند.

اجازه دهيد بررسي ساير آيات در اين رابطه را به جلسه‌ي بعد واگذار نماييم.  

 
هدیه به پیشگاه مطهر و مقدس صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات